Hiljade novootkrivenih dokumenata sada omogućavaju da se ispriča istinita priča o izraelskom protjerivanju Palestinaca 1948. godine – i da se počne shvatati njegovo gorko protjerivanje nakon 7. oktobra.
Prije otprilike dvije godine, krajem marta 2024. godine, Ronit Zilberman, zoolog, šetala je blizu svoje kuće u naselju Ramat Hahayal u Tel Avivu kada je primijetila kutije sa, kako je shvatila, hiljadama dokumenata koje je neko ostavio pored kontejnera za smeće.
– Hiljade novootkrivenih izraelskih vojnih dokumenata otkrile su pisane naredbe i svjedočenja pod zakletvom u kojima se detaljno opisuju ubistva civila i upotreba terora za protjerivanje Palestinaca 1948. godine, što direktno protivrječi dugo promoviranoj tvrdnji da su oni dobrovoljno pobjegli.
Dokumenti, koje je u četvrtak objavio Haaretz , otkriveni su 2024. godine kada je zoolog Ronit Zilberman pronašla kutije s arhivskim materijalom pored kontejnera za smeće u Tel Avivu.
Zbirka je pripadala Rafiju Kotzeru, jednom od prvih boraca Golanske brigade, a uključuje operativne naredbe, direktive s bojnog polja i svjedočenja vojnog suda.
Među njima je i naredba iz jula 1948. koju je napisao i potpisao Yitzhak Broshi, komandant Golanijevog 12. bataljona, pod naslovom: “Ponašanje u zarobljenim selima gdje ima stanovništva”.
U njemu se nalaže da ako se pronađe “Arap izvan sela”, što se odnosi na Palestinca koji nije porijeklom iz sela, on mora biti odmah strijeljan.
U selima u kojima se otkriju raseljeni Palestinci, trupe su trebale strijeljati “svakog desetog čovjeka”. Svi muškarci koji se skrivaju u kućama u kojima je pronađena imovina opisana kao “ukradena od Jevreja” trebaju biti pogubljeni.
Što se tiče beduinske zajednice u Donjoj Galileji, naredba jasno navodi: “Svaki Arapin među Zabahimima (određena beduinska zajednica) mora biti ubijen”.
Druga pisana direktiva nalaže trupama da traže Palestince koji se skrivaju nakon što je neko područje zauzeto i da “ubiju svakoga ko se skriva”. U posebnom dokumentu pod naslovom “Metoda” stoji: “Svaki Arapin s kojim se susreću mora biti uništen.”
Visoki oficiri su kasnije svjedočili da takvo nasilje nije bilo slučajno.
„Bilo je operacija u kojima je potencijalni neprijatelj, odnosno civili, uništen“, rekao je vojnom sudu Mordechai Maklef, tadašnji operativni oficir koji je kasnije postao načelnik izraelskog generalštaba. „Namjera je bila protjerati. Nemoguće je protjerati 114.000 ljudi… bez terora. Morao je postojati element početnog terora da bi otišli.“
Maxim Cohen, komandant Karmelijske brigade, svjedočio je: “Kako protjerati selo? Odsiječete uho jednom Arapu pred očima svih ostalih, i svi pobjegnu… Pobijedili smo samo zahvaljujući strahu od Arapa, a oni su se bojali samo djela koja nisu bila u skladu sa zakonom.”
Haim Ben-David, operativni oficir koji je kasnije postao general-major, priznao je: “Često se nismo ponašali u skladu s tim zakonima. Pribjegavali smo ilegalnim sredstvima.”
Rekao je da ako Palestinac insistira da ostane u svom domu, “dobija metak”, dodajući da su takve mjere provedene “uz znanje Vrhovne komande”.
Jisrael Karmi, komandant bataljona, opisao je zauzimanje Bir al-Sabe: “Dao sam naređenje da se uništi svako ko se pojavi na ulici, bez obzira da li se opirao ili ne… Do tada su svi ubijani – žene i djeca, svi.”
Sudski zapisi također detaljno opisuju slučajeve u kojima su zatvorenici pogubljeni, sela “čišćena”, a vojnicima je naređeno da ne uzimaju zarobljenike – fraza koju su svjedoci svjedočili shvaćena je kao da ih se ubije.
U jednoj presudi navedenoj u istrazi navodi se da je vojnicima naređeno “da pucaju na svakog Arapina… bilo da je to muškarac ili žena, da li je Arapin naoružan ili ne, da li bježi ili diže ruke i predaje se”.
U izvještaju se navodi da je 1948. godine raseljeno gotovo 800.000 Palestinaca. Zaključuje se, na osnovu novo dostupnog materijala, da su izraelske snage “sistematski i nasilno protjerivale Arape”, koristeći masakre, ubistva i teror kako bi ubrzale njihov bijeg.
Decenije arhivske tajnosti prikrile su veliki dio ove historije – među 17 miliona dosijea u izraelskim državnim i vojnim arhivima, više od 16 miliona ostaje nedostupno javnosti.
Interne arhivske smjernice koje je citirao Haaretz naložile su osoblju da sakrije materijal koji bi mogao naštetiti imidžu vojske otkrivanjem “ubijanja” i “ubistava”.
Gotovo osam decenija nakon osnivanja Izraela, novootkriveni dosijei stavljaju potpisane naredbe i sudske priznanja u javni zapis, napisane “crno na bijelom”, kako se navodi u izvještaju, detaljno navodeći direktive za “ubijanje”, “uništenje” i korištenje terora za protjerivanje Palestinaca iz njihovih domova i sa zemlje.
Izvor: Haaretz i The New Arab
